Vandaag, dinsdag 24 november 2009 vond Symposium9 plaats in het Paard van Troje.De inhoud van Symposium9 blijft gekoppeld aan de nominatie voor culturele hoofdstad, met een speciale focus op de internationalisering van de cultuur in Den Haag. De plannen voor 2018 zoals gepresenteerd op 24 juni door het Atelier DHCH2018 zullen de leidraad vormen voor het symposium.

Gisteren bekeek ik (Karin) op Linkedin wie er allemaal naar Symposium9 gingen. Althans, mijn bedoeling was een event-announcement te vinden zodat het heel makkelijk was te zien wie erheen gingen. Op de site van Symposium9 was namelijk alleen maar informatie te vinden over het programma en welke sprekers er zouden spreken. Dat ik uberhaupt erheen zou gaan was sowieso puur toeval, want tijdens een Open Coffee bij Green Beans vorige week tipte de direkteur van Diligentia ons (Stichting Offline070) erheen te gaan. Met een folder in onze hand verlieten we Green Beans en besloten inderdaad eens te gaan kijken.

Mijn verwachting was groots. Op de één of andere manier had ik een beeld voor me van diversiteit. Mensen uit de cultuursector, het onderwijs en studenten, gemeente instellingen, muzikanten, ondernemers, allochtonen en verder iedereen die ‘iets’ te maken had met het kloppende hart van Den Haag. Wat ik vond ontbreken was de stem van de nieuwe garde.

Als de microfoon in het begin mijn kant op gegaan was, en de vraag was mij gesteld waarom ik achter deze uitdaging sta, zou mijn antwoord geweest zijn dat dit de uitgelezen kans is op samenwerking en samenvloeiing. Met íedereen. Ook het buurthuis, het amateurtheater en de Haagse Hoge School. En ook de balletklas, de street-art mensen en rappers, en ja, óók de borduurclub, waar men zo besmuikt om moest lachen tijdens de uitleg van een mevrouw die aangaf de samenwerking en samenvloeiing met een borduurclub wél gerealiseerd te hebben.

‘We moeten zorgen voor… We moeten organiseren.’ We moeten? Zijn we er dan niet al? Den Haag ís al een grote cultuurstad. Met een grote cultuurschat! Het werd eens tijd Den Haag eens goed te promoten! stelde Marco Raaphorst, van Stichting Offline070 vast.

En daar had de gemeente Den Haag nog wel wat te leren, zo vonden we. Het leek alsof de aanwezigen zich onvoldoende beseften hoe belangrijk internet is om dit te bewerkstelligen. Een platform en community vormen voor dit grote plan zou essentieel moeten zijn. De registratie voor dit Symposium verliep via email. Dus de emailaddressen van alle aanwezigen zijn bekend. Dat vormt op zichzelf dus al een groot netwerk van personen die zich willen inzetten voor dit doel.

Ik hoop dat de organisatie zich de waarde daarvan realiseert en daar ook echt iets mee gaat doen. Nee, sterker nog: ze MOET daar iets mee gaan doen! Ik verwacht gewoon binnen nu en een week feedback per email. Iets van: “Hallo! Wij vonden het heel geslaagd, dit negende symposium. Lees de verslagen online: … Mocht je die dag foto’s of video’s gemaakt hebben, tag deze als ‘dh2018′ (zonder de quotes). Volg ons ook op twitter.com/dh2018 En ga naar Facebook.com/pages/dh2018 om je te verbinden aan ons project. Et cetera. Volgende maand is door een paar aanwezigen een kleine creatieve denktank gestart. Schrijf je in via de link … Mocht je per email op de hoogte gehouden worden, schrijf je dan in via de link …”

Verbindingen. Daarmee maak je Den Haag dé internationale cultuurstad. En die verbindingen bestaan al, je moet alleen nu ervoor gaan zorgen dat al die draadjes met elkaar gaan ‘connecten’.